آی خدا دلگیرم ازت

آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی می میرم و

عمرم و می گیرم ازت...

چه اعتراف تلخیه

 انگار رسیدم ته خط

وقت خلاصی از همس

                                                 آی دنیا بیزارم ازت

خیلی دلم گرفته از همه چیز و همه کس واستون آرزویه خوشبختی می کنم شما هم از خدا بخواین که

من و ببخشه...

همه تونو خیلی دوس دارم خداحافظ برای همیشه تنها دوستانه تنهایی من....

بازم از تو می نویسم رویه نامـــــه های خیسم

می ریزه اشکای مردم از رو گونه های خیسم

می نویسم که بدونی واسه من هنوز همونــــی

می نویسم که دوباره بیــــــــای و پیشم بمونی

می نویسم باز دوباره تویه نامــه هام ستــــاره

برای رهـــــایی من عشــــــق تو بر من بباره

تو بهـــــــــاری ولـــــی من یک کویـــــــــرم

کاش می شد از تو و عشقت بمیــــــــــــرم

تو یه نوری تو تاریکیه قلبم

ای نارنین تو چشم تو عشـــــــــقم و دیـــــــدم

بازم از تو می نویســـــم رویه گلبرگ شقـــایق

بازم از تو می نویسم از تو و این دل عاشـــق

از گذشت این دقایق

قفس تلخ جدایــــی من و چشــــــــم به راه نشونده

غم لحظه های بی تــــــو جون و به لبــــم رسونده

دیگه طاقتی نمونده

ایـــن دل و بدجــــــــــــور شکــــــــــــونده

بازم از تو می نویسم ...

بازم از تو می نویسم...

بازم از تو می نویسم...

بازم از تو می نویسم...

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

قاب عکس توست اما شیشه عمر من است

بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند

تار موی توست اما شیشه عمر من است

عمری باحسرت وانده زیستن نه برای خود فایده ای دارد ونه برای

دیگران

باید اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیزقسمت

کنیم

لحظات از آن توست؛آبی،سبز،سرخ،سیاه،سفید،...رنگهایی را که بایسته است بر آنها بزن

روزهایت رنگارنگ

اگر برای تو شعری عاشقانه بخوانم

این شعر تا ابد با تو خواهد زیست

حتی وقی که من دیگر نباشم

یا وقتی که دیگر میان ما عشقی نباشد

شعر عاشقانه بیشتر از آدمها می ماند

عاشقانت تو را ترک می کنند

اما شعر عاشقانه

همیشه با تو خواهد بود

پس بگذار برایت شعری عاشقانه بخوانم!

شعری از اعماق جان٫

که مرا به یاد تو آورد......

شعری که همیشه با تو بماند.

گفتم: «بمان!» و نماندي!

رفتي،

بالاي بام آرزوهاي من نشستي و پايين نيامدي!

گفتم:

نردبان ترانه تنها سه پله دارد:

سكوت و

صعودُ

سقوط!

تو صداي مرا نشنيدي

و من

هي بالا رفتم، هي افتادم!

هي بالا رفتم، هي افتادم...

تو مي دانستي كه من از تنهايي و تاريكي مي ترسم،

ولي فتيله فانون نگاهت را پايين كشيدي!

من بي چراغ دنبال دفترم گشتم،

بي چراغ قلمي پيدا كردم

و بي چراغ از تو نوشتم!

نوشتم، نوشتم...

حالا همسايه ها با صداي آواز هاي من گريه مي كنند!

دوستانم نام خود را در دفاترم پيدا مي كنند

و مي خندند!

عده اي سر بر كتابم مي گذارند و رؤيا مي بينند!

اما چه فايده؟

هيچكس از من نمي پرسد،

بعد از اين همه ترانه بي چراغ

چشمهايت به تاريكي عادت كرده اند؟

همه آمدند، خواندند، سر تكان دادند و رفتند!

حالا،

دوباره اين من و ُ

اين تاريكي و ُ

اين از پي كاغذ و قلم گشتن!

گفتم : « - بمان!» و نماندي!

اما به راستي،

ستاره نياز و نوازش!

اگر خورشيد خيال تو

اينجا و در كنار اين دل بي درمان نمي ماند،

اين ترانه ها

در تنگناي تنهايي ام زاده مي شدند؟?

باز اومدم واسه نگات بخونم           باز اومدم شب و بیدار بمونم
باز اومدم تورو صدا کنم تا                  مثه شاپرکها تنها نمونم
                                                     
باز اومدم که دستات سرد نمونه    الهی مهربونم،دلت بی غم بمونه
باز اومدم بگم تنهایی سخته         الهی من فدات شم عاشقونه
                                                  
باز اومدم که دستاتو بگیرم          واسه چشات الهی من بمیرم
باز اومدم بگم خیلی عزیزی       با صدای مهربونت جون می گیرم
                                                
باز اومدم که بشمریم ستاره          واسه صدات دلم آروم نداره
باز اومدم بگم واسه تو جونم            دلکم بدجوری بی قراره
                                                 
باز اومدم موهامو ناز کنی            اونارو شونه کنی و باز کنی
باز اومدم که پشت در بمونم               درو آخر بروم باز کنی
                                                  
باز اومدم بگم دوستت دارم            جونمو زیر پات می زارم
   تو رو جون شقایقا نرو                 اگه از پیشم بری کم میارم

توی یک دیوار سنگی دوتا پنجره اسیرن

دوتا خسته دو تا تنها

یکیشون تو یکیشون من

دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد وسخت خارا

زده قفل بی صدایی به لبای خسته ی ما

نمیتونیم که بجنبیم زیر سنگینیه دیوار

همه ی عشق منو تو

قصه هست قصه ی دیدار

همیشه فاصله بوده بین دستای منو تو

با همین تلخی گذشته شب و روزای منو تو

راه دوری بین ما نیست

اما باز اینم زیاده

تنها پیوند منو تو دست مهربون باده

ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم

واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم میمیریم

کاشکی این دیوار خراب شه

منو تو با هم بمیریم توی یک دنیای دیگه

دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها درد بی زاری نباشه

میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

........

دوستت دارم

بیا دنیارو تقسیم کنیم،ستاره ها مال تو

 آسمون مال من،ماه مال تو خورشید مال

من،اصلا" همشون مال تو ولی تو مال من

دوستت دارم

نگو نا مهربان بوديم و رفتيم...

نگو اينها دليل محكمي نيست...

بگو با ديگران بوديم و رفتيم

به او که امد تا خاطره شود

به او که همچون اشکی از چشمم جاری شد و دیگر هرگز بازنگشت..

به او بگوئید دوستش دارم..

به او که رهگذری بیش نبود..

به او که برای همیشه رفت بگوئید

تا همیشه دوستت دارم.

""""""""""""""""""""""""""""

وقتی تو جاده ها یه همسفر پیدا نشه

وقتی که تو مسیر شب حتی سحر پیدا نشه

وقتی که هیچکس نباشه وقتی ستاره ها در نیاد

حتی با این قاصدکا از تو برام خبر نیاد

دوباره توی کوچه ها راهی سفر میشم

دنبال رد اشک تو دوباره در به در میشم

خسته تر از همیشه باز بغض صدامو می شکنم

دل رو پشت جا می ذارم خط می کشم رو بودنم

خسته میشم از آسمون بس که بزرگ و مبهمه

بس که مثل چشای تو بارونیه پر غمه

میگی بمون پیشم ولی میگم که من باید برم

     برای آخرین نگاه

      تو جاده ها منتظرم...

تقدیم به کسی که جز عشق خاطره ای از او نخواهد ماند.

                                    **مرا دیوانه می سازد نگاهش  

                                      فغان از این نگاه گاه گاهش**  

                                  **لب او گر چه خاموش است لیکن 

                                     سخن هاست پنهان در نگاهش** 

                                  **قسم خوردم ، قسم خورده می مانم 

                                چون عشق تو گفته ام یار تو خواهم ماند** 

                                    **ما را هراسی نیست از بی وفایی  

                               گر تو بی وفایی کنی من وفادار خواهم ماند** 

                               **بیا و سوگند یاد کن که چون مجنون عاشق  

                            که تا زنده ای به عشق لیلی وفادار خواهی ماند**

        که برایم مهم هستی

        و تو

       دوست خوب من هستی

       دوستی مانند تو

       یک در میلیون پیدا می شود

       و من فنجانی هستم

      که از دوستی تو لبریز شده است

  منتظر لحظه اي هستم که دستانت را بگيرم

 در چشمانت خيره شوم دوستت دارم را بر لبانم جاري کنم

منتظر لحظه اي هستم که در کنارت بنشينم

          سر رو شونه هايت بگذارم....از عشق تو.....

 از داشتن تو...اشک شوق ريزم

 منتظر لحظه ي مقدس که تو را در اغوش بگيرم

 بوسه اي از سر عشق به تو تقديم کنم

وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هديه کنم

اري من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را مي ستايم

هر شب در رويايم تورا ميبينم
احساست ميکنم اين گونه است که تو را مي شناسم
اين گونه باش
با وجود هزار غم ها و فاصله ها
و کهکشانهايي که بين ماست
نگار بيا و خودت را بنما
اين گونه باش
دوری نزديکی هر کجا که هستي
ايمان دارم ايمان قلبي که ادامه خواهد داشت
اگر چه شبها بسيار سختند
ادامه خواهم داد
تا يک بار ديگر تو در را بگشايي
و اينجا هستي اينجا توي قلب من
و قلبم ادامه خواهد داد
عشق فقط يک بار به سراغ هرکس ميرود
و براي يک عمر مي آيد
و نخواهد رفت تا ما برويم
و عشق همان بود که با تو ورزيدم
يک بار يک عمر
و از آن پس بدان اويختم
و تا هميشه همه زندگيم با آن پيش خواهد رفت
نگار اينجاي تو اينجاي
و من از هيچ چيز باکي ندارم
و من ميدانم قلبم همچنان ادامه خواهد داد
و ما تا هميشه عاشق ميمانيم
عاشق جوان ساده دل
و قلب من همچنان خواهد تپيد
و من اين را در قلبم جاودانه خواهم داشت
و قلب من همچنان خواهد و ادامه خواهد داد ...

یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا

بین آدم هایی که همه سرد و غریبند با تو

تک و تنها به تو می اندیشد.

و کمی

دلش از دوری تو دلگیر است

مهربانم ای خوب :

یاد قلبت باشد یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته بر در مانده

و شب و روز دعایش این است:

زیر این سقف بلند هر کجایی هستی

به سلامت باشی

و دلت همواره محو شادی و تبسم باشد...

مهربانم ای خوب! یاد قلبت باشد

یک نفر هست که دنیایش را

همه هستی و رویایش را به شکوفایی احساس تو

پیوند زده

و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد...

یک نفر هست که با تو

تک و تها با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور!

پر احساس و خیال است و سرور!

یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش راهی خانه ی خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی..

تقدیم به گلم با یه دنیا عشق که خودش میدونه کیه ..

من با عشق آشنا شدم

و چه کسي اين چنين آشنا شده است؟...

هنگامي دستم را دراز کردم که دستي نبود

هنگامي لب به زمزمه گشودم

که مخاطبي نداشتم

و هنگامي تشنه ي آتش شدم

که در برابرم دريا بود و دريا و دريا...

با تو خاطره هايم تازه می شوند هر روز هر شب

با تو شعرهايم تازه می شوند در اين سکوت دلتنگ

با تو - فقط با تو - معنا ميگيرد زندگانی پوچ من

با تو - تنها با تو - می تپد نبض عاشقانه های من

تو تک نگار قصه ی  ليلی و مجنون منی

تو تک سوار قلب خسته  منی.

با تو لحظه هام پر از نور
بي تو تاريکه و سرده
مثل خورشيد وجودت
دنيا دور تو مي گرده
گلهاي سرخ تو باغچه
همشون ارزوني تو
منو از خودم گرفته
عشق آسموني تو
همه ي ترسم از اينه
تو رو از دست بدم آخر
نبايد عقربه ها رو
بذارم برن جلوتر
کاشکي خيلي پيش از اينها
عشق من،تو رو مي ديدم
آخه من تو شهر چشمات
به خود خودم رسيدم

خدایا

در كنج دلم عشق كسی خانه ندارد

كس جای در این منزل ویرانه ندارد

دل را به كف هر كه دهم باز پس آرد

كس تاب نگهداری دیوانه ندارد

این شعر تا ابد با تو خواهد زیست

حتی وقی که من دیگر نباشم

یا وقتی که دیگر میان ما عشقی نباشد

شعر عاشقانه بیشتر از آدمها می ماند

عاشقانت تو را ترک می کنند

اما شعر عاشقانه...

همیشه با تو خواهد بود

پس بگذار برایت شعری عاشقانه بخوانم!

شعری از اعماق جان٫

که مرا به یاد تو آورد......

شعری که همیشه با تو بماند